Liczba π (czytaj: liczba pi)- stała matematyczna, która pojawia się w wielu dziedzinach matematyki i fizyki. W geometrii euklidesowej π jest równe stosunkowi długości obwodu koła do długości jego średnicy.
Liczba π z dokładnością 50 miejsc po przecinku:

π = 3,14159 26535 89793 23846 26433 83279 50288 41971 69399 37510...

Historia liczby Pi

Już w czasach zamierzchłych starożytni rachmistrze zauważyli, że wszystkie koła mają ze sobą coś wspólnego, że ich średnica i obwód pozostają wobec siebie w takim samym stosunku, a liczba ta bliska jest 3. W Starym Testamencie obwód był właśnie trzykrotności średnicy, a w jednym z najstarszych tekstów matematycznych - papirusie Rhinda (XVII w. p. n. e.) wartość ta była przedstawiana jako [Rozmiar: 524 bajtów] ≈3,160493...

W III wieku przed Chrystusem, Archimedes zaproponował ciąg oszacowań. Wcisnął ten stosunek między dwa ułamki. Pisał tak: W każdym kole długość obwodu jest większa niż trzykrotna długość średnicy o mniej niż jedną siódmą, ale więcej niż dziesięć siedemdziesiątych pierwszych. Poszukiwana liczba według Archimedesa zawarta jest między [Rozmiar: 242 bajtów] i [Rozmiar: 231 bajtów]. Doszedł do tego obliczając pola zawarte w wielokoątach foremnych o 96 bokach

Używany dzisiaj symbol π wprowadzony został dopiero w 1706 roku przez Wiliama Jonesa, a spopularyzował go Leonhard Euler używając tego zapisu w dziele Analiza. Swą nazwę zawdzięcza pierwszej literze greckiego słowa "peryferia". Liczba ta nazywana jest również ludolfiną od imienia niemieckiego matematyka Ludolpha van Ceulena, który wraz z żoną na początku XVII w. podał jej przybliżenie z dokładnością 35 miejsc po przecinku, co w tamtych czasach było ogromnym wyczynem. Popularność liczba pi zawdzięcza występowaniu swoim we wzorach na pole koła czy objętości kuli, związana jest także z kwadraturą koła - zadaniem pochodzącym ze starożytnej Grecji, rozwiązanym dopiero przez Lindemanna.

Wzory na liczbe Pi
  • Babilończycy (ok. 2000 r. p.n.e.): π≈3
  • Egipcjanie (ok. 2000 r. p.n.e.): π≈[Rozmiar: 524 bajtów]≈3,160493...
  • Archimedes (III w. p.n.e.):π≈ [Rozmiar: 231 bajtów] ≈3,14
  • Chiński matematyk Chang Hing (I w. n. e.): [Rozmiar: 231 bajtów]≈3,1555...
  • Klaudiusz Ptolomeusz (II w. n.e.):π≈ [Rozmiar: 321 bajtów]≈3,1416
  • hinduski matematyk Ariabhata (V w. n.e.):π≈ [Rozmiar: 289 bajtów] =3,1416
  • hinduski matematyk Brahmagupta (VII w. n.e.): π≈ [Rozmiar: 219 bajtów] ≈3,162...
  • hinduski matematyk Bhasakara (VII w. n.e.): π≈ [Rozmiar: 270 bajtów] =3,1416666..
  • włoski matematyk Leonardo Fibonacci (XIII w.): π≈ [Rozmiar: 270 bajtów]≈3,1415929
  • holenderski matematyk Piotr Metius (XVI w.): π≈ [Rozmiar: 245 bajtów] ≈3,1415929
  • francuski matematyk Francois Viete (XVI w.): [Rozmiar: 590 bajtów]
  • angielski matematyk John Wallis (XVII w.):[Rozmiar: 460 bajtów]
  • niemiecki matematyk Gottfried Wilhelm Leibniz (XVII w.): [Rozmiar: 372 bajtów]
  • zwajcarski matematyk Leonhard Euler (XVIII w.):[Rozmiar: 441 bajtów]
  • Ciekawostki

    W piramidzie Cheopsa stosunek sumy dwóch boków podstawy do wysokości wynosi 3,1416, czyli przybliżenie pi z dokładnością do czterech miejsc po przecinku! Dziś nie można stwierdzić czy był to zadziwiający przypadek, czy wynik geniuszu nieznanych nam z imienia uczonych.

    Uczeni szukając kontaktu z cywilizacjami pozaziemskimi, wysłali w kosmos drogą radiową informację o wartości liczby π. Wierzą, że inteligentne istoty spoza Ziemi znają tę liczbę i rozpoznają nasz komunikat.

    Link "Liczba pi z dokładnością do miliona miejsc po przecinku"

    Liczba Pi - wiersz Wisławy Szymborskiej

    .... Podziwu godna liczba Pi
    trzy koma jeden cztery jeden.
    Wszystkie jej dalsze cyfry też są początkowe,
    pięć dziewięć dwa ponieważ nigdy się nie kończy.
    Nie pozwala się objąć sześć pięć trzy pięć spojrzeniem
    osiem dziewięć obliczeniem
    siedem dziewięć wyobraźnią,
    a nawet trzy dwa trzy osiem żartem, czyli porównaniem
    cztery sześć do czegokolwiek
    dwa sześć cztery trzy na świecie.
    Najdłuższy ziemski wąż po kilkunastu metrach się urywa
    podobnie, choć trochę później, czynią węże bajeczne.
    Korowód cyfr składających się na liczbę Pi
    nie zatrzymuje się na brzegu kartki,
    potrafi ciągnąc się po stole, przez powietrze,
    przez mur, liść, gniazdo ptasie, chmury, prosto w niebo,
    przez całą nieba wzdętość i bezdenność.
    O, jak krótki, wprost mysi, jest warkocz komety!
    Jak wątły promień gwiazdy, że zakrzywia się w lada przestrzeni!
    A tu dwa trzy piętnaście trzysta dziewiętnaście
    mój numer telefonu twój numer koszuli
    rok tysiąc dziewięćset siedemdziesiąty trzeci szóste piętro
    ilość mieszkańców sześćdziesiąt pięć groszy
    obwód w biodrach dwa palce szarada i szyfr,
    w którym słowiczku mój a leć, a piej
    oraz uprasza się zachować spokój,
    a także ziemia i niebo przeminą,
    ale nie liczba Pi, co to to nie,
    ona wciąż swoje niezłe jeszcze pięć,
    nie byle jakie osiem,
    nieostatnie siedem,
    przynaglając, ach, przynaglając gnuśną wieczność
    do trwania.

    Wisława Szymborska

    Chcesz skomentować stronę? [Kliknij]